Ćmy mogą przyczynić się do rozwoju technologii unieszkodliwiania odpadów

Larwy motylicy spożywają i rozkładają polietylen w imponującym tempie

Barciak większy

Ludzkość wytwarza ponad 300 milionów ton tworzyw sztucznych każdego roku. Prawie połowa ląduje na składowiskach, a ponad 12 milionów ton zanieczyszcza oceany. Do tej pory nie wymyślono żadnego sposobu na usunięcie tych zanieczyszczeń, jednak najnowsze badania wskazują, że odpowiedź może leżeć w żołądku barciaka większego.

Naukowcy w Hiszpanii i Anglii odkryli, że larwy tego motyla potrafią skutecznie rozkładać polietylen. Badacze rozłożyli na foliowej reklamówce 100 owadów, okazało się, że po 12 godzinach ćmy spożyły 92 miligramy tworzywa, co stanowiło 3% całkowitej masy.

Aby potwierdzić, że za rozkład polietylenu nie odpowiada wyłącznie proces przeżuwania, naukowcy zmielili larwy i powstały proszek nanieśli na plastikową folię. Czternaście godzin później folia utraciła 13% swojej masy – prawdopodobnie dzięki enzymom znajdującym się w żołądkach owadów.

Podczas badania rozłożonej folii, zespół odkrył ślady glikolu etylenowego – produktu rozkładu polietylenu – który potwierdza teorię biodegradacji. Odkrycie zostało opublikowane na łamach czasopisma Current Biology.

Współautorka badań Federica Bertocchini, biolog hiszpańskiego Instytutu Biotechnologii i Biomedycyny, twierdzi, że to dzięki zdolności rozkładu wosku pszczelego, larwy potrafią przetwarzać tworzywa sztuczne. „Wosk jest skomplikowaną mieszaniną cząsteczek, jednak podstawowe wiązanie polietylenu – wiązanie węgiel-węgiel również w nim występuje”.

Jenniger DeBruyn, mikrobiolog z Uniwersytetu Tennessee, twierdzi, że sam fakt iż organizmy rozwinęły zdolność do rozkładu polietylenu nie jest zaskakujący. Jednak porównując to z poprzednimi badaniami, odkryła, że prędkość rozkładu w przypadku motylicy jest zdumiewająca. Kolejnym krokiem będzie sprecyzowanie przyczyny rozkładu. Czy odpowiadają za nie enzymy wytwarzanie przez same owady czy ich drobnoustroje jelitowe? Bertocchini ma nadzieję, że odkrycie jej zespołu pozwoli unieszkodliwić tworzywa zdeponowane na składowiskach jak również te rozproszone w oceanach. Wizja wykorzystania zdobytej wiedzy nie ma polegać na zrzucaniu milionów ton owadów na tworzywa, a na wytworzeniu odpowiedniego specyfiku w procesie przemysłowym.

 

Źródła:

https://www.scientificamerican.com/article/plastic-eating-worms-could-inspire-waste-degrading-tools/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Barciak_wi%C4%99kszy